Chita

Het is 1856 en een verwoestende orkaan heeft Last Island, een eiland nabij New Orleans, volledig weggevaagd. In de nasleep van de storm redt de visser Feliu Viosca een kind. Zijn vrouw Carmen werd al tijden geplaagd door dromen waarin hun overleden dochter, Conchita, terugkeerde – en haar droom lijkt even waarheid te worden. Ze dopen het kind Chita, leren haar zwemmen, laten haar kennismaken met hun geloof en met alles wat je moet weten over het leven aan de kust. Ze weten dat haar moeder dood is, maar hoe zit het met haar vader, die op de lijst van vermisten stond?

Lafcadio Hearn baseerde Chita op historische feiten en publiceerde het oorspronkelijk als feuilleton in Harper’s New Monthly Magazine in 1888. Hearns zintuiglijke proza verheft dit verhaal van kroniek tot klassieker, vol weelderige beschrijvingen van de natuur en het hardvochtige leven van de lokale bevolking. Chita is bovenal een klimaatroman avant la lettre, die toont hoe de mens overgeleverd is aan de schoonheid én de wreedheid van de natuur.